မောင်ထူး လမ်းမ ကြီးမှာ မကောင်းဘူးကွယ်”

အဖြစ်အပျက်က တော့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း သိပ်အငယ်လေး မဟုတ်တော့ဘူး။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အလုပ်အကိုင် နဲ့ ဖြစ်နေပြီ မိသားစု နဲ့ လည်း ဖြစ်နေပြီ။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် တွေပဲ ဆုံကြတဲ့ မိသားစု တွေ ရဲ့ အထိမ်းအမှတ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲလေး တခု မှာပေါ့။ အဲဒီ ပွဲမှာ တော့ အစစအရာရာ ယှဉ်လိုက်ရင် ကိုယ်က အသက် အငယ်ဆုံး ဝါ အနှိမ့်ဆုံး လို့ ပြောရမယ်။ လူမျိုး ကလည်း တမျိုးထည်း မဟုတ် တော့ ဘုံဘာသာ ဘိုလို ပြောကြတဲ့ ပွဲပေါ့ဗျာ။ အဲဒီမှာ သူရာ ကလည်း ရေတံခွန်က ကျသလို ကြိုက်သလောက် ကြိုက်တဲ့ဟာ ယူသုံးဆောင်လို့ ရတော့ လူက နည်းနည်း … Read more

သူ ကျေနပ်ရင် ပြီးတာပါပဲလေ။

ကျမ အပျိုဖြစ်ပေမယ့် အပျိုဘော် မဝင်သေး။ ရှုပ်သွားလား မသိဘူး။ အသက်က ၁၈ နှစ် ကျော်နေပြီ။ ဒါပေမယ့် ရာသီသွေး မပေါ်သေးဘူး။ ကျမ နေတာကလည်း ရန်ကုန် မန္တလေး အဝေးပြေးလမ်းမှာ ရှိတဲ့ ရွာလေး တစ်ရွာမှာပေါ့။ ကျမတို့ ရွာကနေ ပုဆိုးတွေ ထွက်ပါတယ်။ ထားပါတော့ ရွာအကြောင်းကို။ ကျမ က အလယ်တန်းအထိပဲ ကျောင်းနေတယ်။ ကျောင်းစာလည်း စိတ်မဝင်စားဘူးလေ။ စာမေးပွဲလည်း ခဏခဏ ကျတာနဲ့ ကျောင်းထွက်ပြီး မိဘ လုပ်ငန်းဖြစ်တဲ့ ပုဆိုးတွေ ချုပ်၊ ဆေးဆိုးတဲ့ အလုပ်ပဲ လုပ်တယ်။ အမေဖြစ်သူကလည်း ကျမ ရာသီသွေး မပေါ်သေးတာကို စိုးရိမ်လာတယ်။ တစ်နေ့တော့ “သမီးရေ…ညဉ်းလည်း ဟိုဟာက မလာသေးဘူး…အမေတော့ စိုးရိမ်တယ်ကွယ်…အဲ့ဒါ ညဉ်းအဖေနဲ့ … Read more

မဖြစ်ချေဘူး… ယောကျ်ားလည်း မြန်မြန်ယူမှ…

လင်းခက်နွေ သည် အစိုးရရုံးတစ်ရုံးရဲ့ စက်ရုံ ကြီးကြပ်ရေးမှူး တစ်ယောက်ပါ။ သူမရဲ့ လက်အောက်တွင် ရာပေါင်းများစွာသော အလုပ်သမား (အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးတွေ များသည်) ကို အုပ်ချုပ်ရတာ တကယ်တော့ မလွယ်ပေ။ ပုံမှန် ခပ်တည်တည် နေတတ်သော လင်းခက်နွေသည် အလုပ်သမားများနှင့် ဆက်ဆံလျှင် ပိုပြီး အေးစက်စက် နိုင်လှသည်။ တကိုယ်တည်း အပျိုကြီး ဖြစ်တာကြောင့်လည်း ဘယ်အရာမဆို ခပ်ထက်ထက်တွေးပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောသည်။ အကုန်လုံးက လေးစားကြောက်ရွံ့ရတဲ့ သူပေါ့။ တစ်ရက်တော့ အစိုးရဌာန ထုံးစံအတိုင်း ဝန်ထမ်းအဆင့် ရာထူးတိုးဘို့အတွက် မွမ်းမံသင်တန်းကို ပို့ခြင်း ခံရသည်။ သင်တန်းပြီးမှ ရာထူးတိုးစာမေးပွဲ ဖြေရမည် ဖြစ်သည်။ လူအများ ပြောသည့် ဖောင်ကြီးဆင်းရင် ဖင်ကြီးစောင်းသွားမည် ဆိုသည့် ဖောင်ကြီးမြို့လေးကို ရန်ကုန်မှနေ လိုင်းကားစီးပြီး … Read more